bruździć


bruździć
bruździć I {{/stl_13}}{{stl_8}}cz. ndk VIIb, brużdżę, bruździćździ, bruźdź, brużdżony {{/stl_8}}– pobruździć {{/stl_13}}{{stl_8}}dk VIIb {{/stl_8}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}1. {{/stl_12}}{{stl_7}}'robić bruzdy, podłużne zagłębienia na powierzchni czegoś': {{/stl_7}}{{stl_10}}Bruździć grządkę, zagon. Kartoflisko pobruździły dziki. Rozmokła droga pobrużdżona koleinami. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}2. {{/stl_12}}{{stl_7}}'pokrywać zmarszczkami twarz': {{/stl_7}}{{stl_10}}Pobrużdżona twarz dziadka. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}\ {{stl_20}}
{{/stl_20}}bruździć II {{/stl_13}}{{stl_8}}cz. ndk VIIb {{/stl_8}}{{stl_7}}'przeszkadzać, uniemożliwiać komu realizację czegoś; krzyżować komuś plany': {{/stl_7}}{{stl_10}}Nie mogło się udać, bo ktoś ciągle bruździł. {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • bruździć — ndk VIa, brużdżę, bruździsz, bruźdź, bruździćdził, brużdżony 1. «robić bruzdy, pokrywać bruzdami; przyczyniać się do powstawania bruzd; ryć» Bruździć rolę, ziemię. Pole brużdżone przez dziki. Zmartwienia, choroby brużdżą twarz. 2. «przeszkadzać w …   Słownik języka polskiego

  • brużdżenie — n I rzecz. od bruździć …   Słownik języka polskiego

  • pobruździć — {{/stl 13}}{{stl 17}}ZOB. {{/stl 17}}{{stl 7}}bruździć I {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • zabruździć — {{/stl 13}}{{stl 17}}ZOB. {{/stl 17}}{{stl 7}}bruździć II {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • zagryzać się — I – zagryźć się {{/stl 13}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} o zwierzętach: zagryzać jeden drugiego; gryząc, pozbawiać się wzajemnie życia : {{/stl 7}}{{stl 10}}Uważaj, żeby te psy się nie zagryzły. {{/stl 10}}{{stl 20}}… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień